Afgelopen week heb ik enkele leuke workshops gegeven. Veel interactie, kritische vragen, persoonlijke verhalen gekoppeld aan een dosis onderzoeksresultaten. Heerlijk. Tijdens de afronding zei iemand (een professional, geen ervaringsdeskundige): ‘Heel vervelend dat je je baan bent verloren, maar… er is toch wel veel moois uitgekomen, wat er niet was geweest als jij toen niet ontslagen was.’
In 2015 ben ik zzp-er geworden, omdat ik graag onderzoek naar rouwen om baanverlies wilde doen en daar geen financieringsmogelijkheden voor waren. Dan heb je twee opties, opgeven of een alternatieve manier zoeken. Teveel mensen kiezen voor de eerste optie, waardoor briljante ideeen niet de kans krijgen om tot wasdom te komen. Zonde.
Volgende week terug de schoolbanken in, Structural Equation Modeling in M-plus. Het klinkt misschien raar, vrijwillig een statistiek cursus volgen, maar echt zin in! Heerlijk om weer eens de student te mogen uithangen.
Na een weekje heerlijk deinen op zee met een groep prachtvrouwen, weer geland. Fijn om met na weken hoofdelijk werk, het bedenken van een nieuwe onderzoeksopzet, lekker fysiek bezig te zijn. Draaien aan wielen, trekken aan touwen, zeilen hijsen en op te doeken.
En nu met een fris hoofd te kijken wat ik mensen cadeau kan gaan geven voor hun een deelname.
Ondergedompeld in vragenlijsten. Wat is dat toch telkens een zoektocht om de juiste vragenlijsten te vinden om te kunnen meten wat je graag wilt weten.
Zoveel keuze, maar dan nog steeds vaak net niet kunnen vinden wat je zoekt. Met name omdat veel vragenlijsten zijn gericht op werkenden, en tja daar zit nu net de crux, mijn beoogde doelgroep heeft op dit moment geen werk.
Krijg zojuist de afwijzing binnen voor artikel 2 van het tijdschrift, over risicofactoren van gecompliceerde rouw als gevolg van baanverlies. Het is ook een hoog aangeschreven blad dus de kans op afwijzing was groot. Ze laten maar 10-15% van de aanvragen doorgaan naar reviewers, de rest wordt op voor hand al afgewezen door de editor.
Jaaa vers van de pers, mijn eerste artikel staat vanaf nu online: https://doi.org/10.1080/10615806.2019.1619703
Met grote dank aan mijn promotoren en co-auteurs:
Paul Boelen en Toon Taris
Zodra bekend is in welke editie hij wordt geplaatst, krijgt hij ook paginanummers. Maar voor nu hij is er!
Vreemd om je eigen naam als eerste auteur te zien, en ook om in de nieuwe artikelen naar jezelf te refereren. Dat zal vast wennen, maar nu voor is het raar.
Afgelopen vrijdag consensus bereikt over hoe we de resultaten het beste kunnen presenteren van artikel 2, over risicofactoren van gecompliceerde rouwklachten als gevolg van baanverlies. Dit weekend herschreven en ingediend. Het grote wachten en nagelbijten is weer begonnen. Spannend!
Mijn eerste artikel is geaccepteerd!!
Over de ontwikkeling en validatie van de WerkVerliesLijst (WVL).
Sinds de lancering op 1 mei 2018 maken steeds meer professionals gebruik van de WVL om te checken of er sprake is van gecompliceerde rouw t.g.v. baanverlies. Hij begint langzaam ook de weg de vinden naar bedrijfsartsen en arbeidsdeskundigen, waardoor hij al in vroeg in proces kan worden ingezet en mensen niet onnodig met rouwklachten blijven rondlopen.
Een mini update, omdat het te leuk is om niet te delen.
Mijn eerste artikel is geaccepteerd bij internationaal wetenschappelijk tijdschrift!!
De aankomende weken mag ik in conclaaf met de publisher om hem in het juiste format te zetten, en dan kan hij de wijde wereld in.
De eeuwige discussie, wanneer is het juiste moment om te starten met trauma behandeling?
Joany Spierings is een door de wolgeverfde traumatherapeut, die graag werkt met cliënten die door anderen zijn afgeschreven, categorie rood zoals ze het zelf noemt. Vanuit de kwetsbare groep snap ik haar standpunt van eerst stabiliseren.
Met mijn mastermindclubje in Scheveningen voor een marketingevent. Zo fijn om al 3 jaar lang alle (ondernemers) ups-downs te delen, samen te groeien, vallen en weer opstaan.
’s middag kwam na een maand nagelbijten het verlossende woord van het tijdschrift waar artikel 1 over de validatie van de WerkVerliesLijst is ingediend. Nog een kleine aanpassing en hem inkorten (hij was nogal gegroeid na de vorige revisie) dan wordt hij zo goed als zeker geaccepteerd.